Ceremonia e dhënies së “ixhazetit” për hafëzë, e mbajtur me pjesëmarrjen e Presidentit Recep Tayyip Erdoğan, u kurorëzua me përfundimin e edukimit fetar nga 333 të rinj, të cilët fituan titullin “hafëz”. Por kjo ngjarje nuk është thjesht një ceremoni. Nëse shihet nga këndvështrimi i një ekonomisti, ajo përcjell mesazhe më të thella për mënyrën se si Turqia menaxhon burimet njerëzore. Prania e krerëve të shtetit në aktivitete të tilla nuk është vetëm traditë, por edhe një tregues i qartë i vlerës që i jepet kapitalit kulturor dhe shpirtëror të vendit, shkruan GazetaVip
Investimi i madh në arsim dhe kostoja e padukshme
Edukimi për t’u bërë hafëz nuk është një proces i shkurtër që përfundon me disa muaj kurs. Ai kërkon vite përkushtimi, disipline, kushte banimi dhe mësues të specializuar – një organizim i madh në vetvete. Është e rëndësishme të analizohet se si buxheti i institucioneve fetare, i financuar pjesërisht nga taksat e qytetarëve, ndikon në qëndrueshmërinë e këtyre institucioneve. Përgatitja e 333 të rinjve përfaqëson një investim të konsiderueshëm dhe njëkohësisht dëshmon vendosmërinë e shtetit për të ndjekur një model alternativ edukimi. Në një kohë kur tregu kërkon specialistë teknikë dhe industria ankohet për mungesë fuqie punëtore të kualifikuar, mbetet për t’u parë se çfarë roli do të luajnë këta të rinj në ekuilibrin shoqëror.
Jo vetëm lutje, por edhe status social
Duke folur hapur, këto diplomime nuk sjellin vetëm përmbushje shpirtërore, por edhe hapin dyer konkrete punësimi. Shumë nga këta 333 të rinj pritet të punësohen në institucione publike, në strukturat fetare apo në organizata arsimore. Në këtë kuptim, kjo është edhe një lloj “diplome me punë të sigurt”. Në një realitet ekonomik ku papunësia e të rinjve mbetet problem dhe ku edhe të diplomuarit universitarë shpesh punojnë në profesione të tjera, këto forma specializimi vazhdojnë të jenë tërheqëse për familjet, si një rrugë drejt stabilitetit social.
Roli i hafëzëve në të ardhmen e Turqisë
Pjesëmarrja direkte e Presidentit Erdoğan në këto ceremoni është një sinjal i qartë për drejtimin ideologjik dhe shoqëror të vendit. Ajo reflekton një qasje që nuk e sheh zhvillimin vetëm përmes treguesve ekonomikë si norma e interesit apo kursi i këmbimit, por edhe si rezultat i disiplinës shoqërore dhe vlerave morale. Megjithatë, pyetja kryesore që shtrohet nga qytetarët është: si do të ndikojë ky investim shpirtëror në jetën e përditshme – në çmimet, në të ardhurat dhe në mirëqenien e të rinjve? Sepse çdo investim në arsim, herët a vonë, reflektohet ose si zhvillim teknologjik, ose si transformim shoqëror. Kjo ceremoni është një nga shenjat më të freskëta të këtij transformimi./GazetaVip/
