Në këtë rrëfim të sinqertë, Nana Ajshe flet për jetën e saj, për kujtimet që e kanë mbajtur gjallë dhe për mërzinë që nuk i largohet. Ajo tregon se si e ka përjetuar përditshmërinë, dhe pse ende e ndjen mungesën e atyre viteve si një peshë të madhe në zemër.
Historia e saj sjell edhe marrëdhënien me familjen, pranimin që ka gjetur dhe heshtjen që ka zgjedhur të ruajë për të mos prishur qetësinë e askujt. Një bisedë e thjeshtë, por shumë njerëzore, për dashurinë, durimin dhe plagët që nuk mbyllen lehtë.
