Deklarata që po qarkullon së fundmi, ku Presidenti turk Erdogan kushtëzon ndërhyrjen ndaj Izraelit me rolin e Pakistanit, kërkon një lexim përtej emocioneve. Nëse ky qëndrim do të formalizohej, do të ishim përpara një ndryshimi tektonik në gjeopolitikën botërore.
Pse është ky lajm kaq “shpërthyes”?
– Fuqia Ushtarake: Turqia posedon ushtrinë e dytë më të madhe në NATO, ndërsa Pakistani është i vetmi shtet islamik me armë bërthamore. Një koordinim i tillë do të ishte ankthi më i madh i sigurisë për Izraelin dhe aleatët e tij perëndimorë.
– Retorika vs. Realiteti: Erdogan ka dëshmuar në Karabak dhe Libi se është i gatshëm të dërgojë mbështetje teknike dhe ushtarake. Megjithatë, një sulm direkt ndaj Izraelit do të nënkuptonte një shkëputje totale me NATO-n.
– Faktori Pakistan: Përfshirja e Pakistanit në këtë ekuacion tregon se Turqia po kërkon të projektojë veten si lider i botës islame, duke e zhvendosur qendrën e rëndësisë nga vendet arabe drejt një boshti të ri Ankarasë-Islamabad.
Përfundimi: Edhe pse citate të tilla shpesh përdoren për presion diplomatik dhe konsum të brendshëm, ato tregojnë se “vija e kuqe” është holluar më shumë se kurrë. A jemi dëshmitarë të fundit të diplomacisë dhe fillimit të një epoke të re konfliktesh globale?
@ Arben N Bushgjoka
