Shqipëria dhe Kosova mund të flasin me frymë perëndimore sa të duan, por në fund shpërblimi më i madh po i jepet Serbisë — një shteti që vazhdon të qëndrojë shumë më afër Putinit dhe Rusisë sesa vlerave që Europa predikon.
A ja vlen vërtet të hysh në një Europë të tillë?
Faktet flasin vetë: Serbia përfiton rreth 7 herë më shumë fonde kërkimore nga BE-ja se Shqipëria dhe 19 herë më shumë se Kosova për çdo milion banorë. Kjo pabarazi pasqyron hendekë realë në kapacitetin kërkimor dhe pjesëmarrjen në programet e Horizon Europe, ku Serbia del si përfituesja më e suksesshme në Ballkanin Perëndimor. 
Kjo është lufta moderne.
Jo me tanke.
Jo me slogane.
Por me arsim, shkencë, teknologji dhe inovacion.
Europa i ka hapur fondet. Dyert ekzistojnë. Mundësitë ekzistojnë.
Por problemi ynë është brutal: ne kemi ngritur një sistem ku arsimi dobësohet me vetëdije, universitetet zbrazen nga cilësia, profesorët pa prodhim shkencor mbahen në këmbë nga politika, dhe kërkimi shkencor trajtohet si dekor, jo si prioritet kombëtar.
Në botën e sotme nuk fitojnë vendet që bërtasin më shumë në politikë.
Fitojnë vendet që investojnë më shumë në dije.
Bota nuk investon tek propaganda.
Bota investon tek popujt e arsimuar, tek universitetet serioze, tek laboratorët, tek mendja, tek meritokracia.
Dhe ky është turpi ynë më i madh:
ne nuk po humbasim sepse na mungon talenti.
Po humbasim sepse na qeverisin njerëz që e kanë kthyer dijen në armik, arsimin në fasadë dhe universitetin në strehë mediokriteti.
Prandaj po mbetemi pas.
Jo rastësisht.
Por si pasojë direkte e politikave të gabuara, e kapjes së institucioneve dhe e një klase politike që ka frikë nga qytetari i arsimuar.
