Kryetari i Partisë Demokratike të Kosovës (PDK), Bedri Hamza, ka bërë të qartë që partia e tij nuk do të japë mbështetje për Vjosa Osmanin në garën për president të Kosovës. Deklarata u bë gjatë emisionit “Pressing”, ku Hamza foli hapur për qëndrimin e PDK-së ndaj kandidatëve potencialë dhe marrëdhëniet me subjektet e tjera politike në vend.
“Ne e vlerësojmë çdo punë të mirë që ka bërë zonja Osmani gjatë karrierës së saj, mirëpo vazhdimisht nuk ka pasur një pozicion të drejtë në raport me të gjitha subjektet politike në Kosovë,” tha Hamza. Ai shtoi se kjo perceptim ka qenë arsyeja kryesore që PDK-ja ka vendosur të mos e përkrahë Osmanin për postin e presidentes.
Hamza nënvizoi se qëndrimi i PDK-së është i vendosur dhe i qartë: “Ne e kemi bërë të qartë që PDK nuk e përkrah zonjën Osmani për presidente.” Ai shtoi se vendimi nuk lidhet me ndonjë mosrespekt personal ndaj Osmanit, por më shumë me mënyrën se si ajo ka vepruar në raport me partitë e tjera dhe konsensusin politik në vend.
Sipas tij, PDK-ja do të fokusohet në kandidatë të tjerë që mund të përfaqësojnë një balancë më të madhe politike dhe që mund të sigurojnë një bashkëpunim më konstruktiv mes subjekteve politike. Kjo deklaratë vjen në një kohë kur vendi përballet me diskutime intensive për zgjedhjen e presidentit të ri, dhe partitë kryesore po konsiderojnë strategji të ndryshme për të garantuar ndikimin e tyre në procesin zgjedhor.
Analistët politikë thonë se qëndrimi i PDK-së mund të ndikojë në dinamiken e votimeve në Kuvend dhe mund të rrisë presionin mbi Vetëvendosjen dhe subjektet tjera për të gjetur një kandidat konsensual që mund të marrë mbështetje nga një pjesë e madhe e partive politike.
Edhe pse Hamza nuk ka përmendur emra konkretë të kandidatëve alternativë, burime brenda partisë bëjnë me dije se PDK mund të propozojë një emër nga radhët e vet, i cili sipas tyre mund të shihet si një zgjidhje më e drejtë dhe më e pranueshme nga të gjitha palët politike.
Ky qëndrim i PDK-së ndaj Vjosa Osmanit pasqyron tensionet politike të vazhdueshme në Kosovë dhe vështirësitë për të arritur një marrëveshje të gjerë për zgjedhjen e presidentit, duke theksuar rëndësinë e dialogut dhe kompromisit mes partive kryesore.
